دارالفنون هریوا احیای هنر و فرهنگ!
دارالفنون هریوا یکی از مراکز فرهنگی هرات، در قلعه تاریخی اختیارالدین فعالیتهای متنوعی در راستای حفظ و ترویج فرهنگ و هنر هرات فعالیت میکند
گردشگری: افغانستان یک کشور با تاریخی بسیار طولانی میباشد که این موضوع باعث جذب گردشگرانی زیادی از سایر کشور های گردیده است.
دارالفنون هریوا یکی از مراکز فرهنگی هرات، در قلعه تاریخی اختیارالدین فعالیتهای متنوعی در راستای حفظ و ترویج فرهنگ و هنر هرات فعالیت میکند
از دیرباز هرات سرزمینی دوستداشتنی و خودمانی در همسایگی آفتاب بوده است؛ دیاری زیبا، تاریخی و تحسینبرانگیز و مرکز دانش و فرهنگ اسلامی که القاب آن در تواریخ و متون متعدد ثبت شده است. این سرزمین مردمانی دارد شیرینگفتار،
خواجه یحیی بن عمار شیبانی سجستانی مشهور به خواجه غلتان، یکی از عارفان و اندیشمندان برجسته قرون چهارم و پنجم هجری است. وی در سال 332 هجری قمری در سیستان متولد شد و در سال 422 هجری قمری در هرات وفات یافت
از آنجاییکه هرات در مسیر راه تاریخی ابریشم قرار داشته و به علت قرار داشتن در این شاهراه بازرگانی بزرگ و تاریخی و نیز گستردگی خاک، از دیرباز به ایجاد راههای بازرگانی و نظامی و همچنین ساختن پلها، تیمچهها، کاروانسراها و رباطهای متعدد و تأمین امنیت کاروان و کاروانیان در این شهر به دیدۀ عنایت نگریسته شده است
شیخالاسلام قطبالدین مودود چشتی در نیمهشب دوشنبه نهم رجب سال 430 هـ.ق در چشتشریف دیده به جهان گشود. در خراسان و نواحی شام و حجاز به قطبالاقطاب، سلطان خراسان، خواجه کبیر، امامالطریق، یگانة روزگار، محبوب پروردگار، قدوةالاقطاب، شمع صوفیان، چراغ چشتیان، صاحبالاسرار، مخزنالانوار مشهور و قطبالدین لقب داشت.
هنر کتیبهنویسی روی کاشی یکی از هنرهای برجسته و کهن هرات، سابقهای دیرینه دارد و از دوران غوریان و تیموریان به یادگار مانده است
یکی از میراثهای بزرگ فرهنگی ما قلعة تاریخی ارگ یا حصار و یا قلعة اختیارالدین است. حصاری که از دوردستها برج و باروهای بزرگش قابل دیدن است. قلعهای که هر خشت آن شاهد حوادث تاریخی بیشماری بوده و از گذشته برای ما حکایتها دارد.
قریه ده منار (ده ارمان)، در ۲۵ کیلومتری جنوبغرب هرات و در شهرستان گذره واقع شده است. این قریه، که در کنار هریرود قرار دارد،
وقتی هر زائری به زیارت حضرت خواجه عبدالله انصاری مشرف میشود، پس از دعا و طواف، برای تفریح به باغ نو که در سمت غرب آن بارگاه قرار دارد، میرود.
آنجا که بشر در جدال تنبهتن با طبیعت پیروز میشود و میتواند عنصر وحشی و سرکش باد را رام سازد و این نیروی لایزال را به نفع خود به کار گیرد؛ آنجا که بشر میتواند پرههای غولپیکری بسازد و آن را در مسیر وزش باد قرار دهد تا این پرهها به چرخش بیفتد، و آنجا که بشر دانههای طلایی گندم را برای پختن «نان» خرد میکند و این ابتداییترین و مهمترین نیازش را به […]