ادبیات
هرات نهتنها خاستگاه هنر، شعر، معماری و تمدن است بلکه در لابهلای سفرههای سنتی آن، میراثی غنی از فرهنگ غذایی نیز نهفته است که غذاهای محلی هرات فقط خوراک روزمره نیستند، بلکه بازتابی از هویت، باور، تاریخ و تعامل اقلیم با ذوق مردمان این سرزمین میباشند و در هر بشقاب از این غذاها، ردپای سبک زندگی و حکمت نسلهای گذشته و تاریخ دیده میشود.
در قسمت جنوبغربی ارگ هرات یا قلعهی اختیارالدین و به طرف چپ سرکیکه از پایحصار به دروازهی ملک منتهی میشود و یا در محلهی بردرانیهای شهر قدیم - حوض ملک موقعیت دارد و رواق غربی آن متصل به مسجدی است که این مسجد به مسجد نواب معروف است
مسئولان ریاست اطلاعات و فرهنگ هرات میگویند این نمایشگاه خوشنویسی بهخاطر حفظ جایگاه وارزش خطوط اسلامی برگزار شده است.مولوی حمیدالله غیاثی آمر فرهنگ و هنر ریاست اطلاعات و فرهنگ در گفتوگو یاد اور کرد تلاشهای این اداره همچنان برای احیاء و گسترش هنر خوشنویسی ادامه خواهد داشت.
ابو عبدالله محمد طاقی فرزند فضل سجزی هروی مشهور به خواجه محمد تاکی، متولد زرنج سیستان است که عمر خود را در هرات گذراند و پیر طریقت حضرت خواجه عبدالله انصاری است. او در علم شریعت و طریقت و حقیقت درجه بلندی داشت و رسوم صوفیه و اشارات را نکو میدانست.
دارالفنون هریوا یکی از مراکز فرهنگی هرات، در قلعه تاریخی اختیارالدین فعالیتهای متنوعی در راستای حفظ و ترویج فرهنگ و هنر هرات فعالیت میکند
از دیرباز هرات سرزمینی دوستداشتنی و خودمانی در همسایگی آفتاب بوده است؛ دیاری زیبا، تاریخی و تحسینبرانگیز و مرکز دانش و فرهنگ اسلامی که القاب آن در تواریخ و متون متعدد ثبت شده است. این سرزمین مردمانی دارد شیرینگفتار،
این بنا در جنوب شهر کهنه هرات و بعد از میدان فیروزآباد/خونچهآباد که بعدها به دروازه قندهار و اکنون به میدان شهدای ۲۴ حوت معروف گردیده، واقع است.
